Wouter in de USA - YFU Nederland

Wouter in de USA

Cropped megan leong rxuonsets90 unsplash

Mijn jaar naar de VS was het jaar waarin ik op eigen benen wilde staan. In 10 maanden heb ik zo ontzettend veel geleerd, terwijl ik in Californië ook nog eens mocht genieten van de geweldige temperatuur, vrienden en avonturen die op mijn pad kwamen. Ik kijk terug op een jaar waarin ik simpelweg mocht ontdekken en waar ik een tweede thuis heb opgebouwd.


Juli – post-arrival!


Het komende jaar ga ik proberen jullie op de hoogte te houden van mijn avontuur in de Verenigde Staten. Nu weet ik uit ervaring met andere studenten dat dat in het begin wel goed komt, maar dat hoe langer ik daar ben, en hoe beter ik in mijn Amerikaanse leven daar zit, hoe minder tijd en zin ik ga krijgen om telkens een blog te schrijven omdat ik dan mijn focus daar heb liggen, dus excuses als jullie in over een half jaar nog maar weinig blogposten krijgen. Veel heb ik niet te vertellen, dat gaat over een maandje komen.
Dus mijn volgende verslag zal vanuit de USA zijn... Spannend hè? :)

Augustus – mijn eerste maand!


School is inmiddels begonnen, en ik heb 2 fantastische dagen gehad!! Het fijne was, dat ik voor school begon een week lang naar Football band camp ben geweest op school, waardoor ik al vrienden had op mijn eerste schooldag. 
Korte samenvatting van mijn rooster:
1 Drama, 2 Spaans, 3 Band, 4 American Government/ Economics, 5 Lunch, 6&7 ROP (Engels en Theater in 1, echt geweldig!! Essays over muziek, toneelstukken en elke week decor bouw).
Door al deze drukte mis ik Nederland niet zo heel erg, daar ben ik wel dankbaar voor. De 2,5 week dat ik nog geen school had, begonnen wel eenzaam te worden. Maar zoals ik mezelf al had voorgenomen, alles wordt beter als school begint, en daar heb ik mezelf nu gelijk in gegeven!!!

September – Hard werken om Amerikaans te worden


Ik zit nu al 1,5 maand in Fresno.. Gek is dat he? Ik bedoel, soms lijkt alles van Nederland zo dichtbij; het afscheid, de gekke momenten met iedereen.. Aan de andere kant voel ik ook vaak enorme rust: ik ben er, ik ben hier nu en ik ben goed mee aan het draaien hier. Ik doe ook steeds meer leuke dingen hier: vrijdags een filmpje pakken, op zaterdag en zondag heel gezond doen in In&out, Chipotle en The Habit (Burger restauranten en mexicaans)... Dit weekend of volgend weekend staat er al weer een volgende film op t programma met wat vrienden :)

Oktober – Master of my own experience!!


Ik moet jullie vertellen, als je een jaartje weg gaat van je 'normale' leven, leer je alles zo erg waarderen. Ik heb hier geen broers of zussen, moeten jullie eens nagaan hoe erg ik mijn lieve broer en zussen nu mis en waardeer, ik kan het niet vaak genoeg zeggen maar ik ben enorm blij dat ze in mijn leven zijn!! 
En dan mijn ouders. Ik kook hier elke dag en poets het huis, want mijn gastvader is een goede advocaat die veel moet werken. Ik vind dit echter geen slecht ding want ik leer nu heel goed om voor mezelf en anderen te zorgen. Als ik terug ben, dan ga ik nog 10 keer meer later zien hoe erg ik mijn pap en mam waardeer!!

November – Goede tijden, drukke tijden


Ik heb geauditeerd voor de school musical; High School Musical the Musical. Natuurlijk geen textrol, omdat ik toch een accent heb, maar mijn drama docente heeft mij 4 rollen gegeven in het ensamble, en dat is super veel. Dit betekend dat ik maar liefst 9 liedjes zing, dans en acteer. Omdat ik 4 rollen heb, moet ik elke dag van 3 tot 6 repeteren, en daar zat ik zo erg op te wachten! Ik vul eindelijk mijn dagen hier en dat bevalt me super erg.

December – Happy Holidays


De kerstvakantie was oke. Natuurlijk ff slikken, om je lieve papa, mama, zussen en broer, vriend, vrienden enz. te missen, maar een fijne kerst hier met mijn gastvader zorgde voor de afleiding die ik nodig had. Ik heb hier geleerd dat de kleine dingen ook heel mooi kunnen zijn. Daarmee bedoel ik: spelletjes met mijn gastvader doen, kan ook heel leuk zijn als kerst evenement. We zijn naar mijn gastvader zijn familie gegaan die Nederlandse roots hebben, dus hun huis stond vol pepernoten, Nederlandse vlaggetjes... en ze vroegen me de oren van het hoofd!

Januari – Mijn kleine jongensdroom is uitgekomen


2 Januari ging dan eindelijk die kleine jongensdroom in vervulling: twee dagen naar LA! De stad waar ik vanaf kinds af aan al naar toe wilde. De eerste dag zijn we naar het museum van natuur geschiedenis gegaan (van Night at the museum). Dat was BY FAR het beste museum dat ik ooit heb gezien. Toen naar ons mooie hotel gegaan aan Redondo Beach, en nog lekker naar het strand zijn gegaan. Dag twee was mijn dag. Daar stond ik dan, 10 minuten lang heb ik met een brok in mijn keel naar het HOLLYWOOD bord staan staren, wat wellicht verontrustend was voor alle andere toeristen...

Februari – ik zing mijn eigen lied

Ik wil gewoon even iets quoten van mijn host-father, aan het begin van dit jaar: This year will be 10% trips, adventures, sightseeing, 10% making friends who you'll remember forever, and 80% social development. Oftewel: een uitwisseling brengt jou 80% meer dan dat je eigenlijk verwacht. Slechts een handvol mensen zullen na dit jaar weten hoe geweldig het wel niet echt was.

Maart – ik ben een smoothie 


Eerst was ik gewoon melk, maar door alle ervaringen die ik heb gecombineerd van Nederland en Amerika (het fruit), ben ik opeens kei lekker geworden! (haha nee grapje hoor, maar het is wel een ander drankje geworden in ieder geval). 
Bij een smoothie is er van alles in een drankje gegooid en je weet zowat niet meer wat er in zit. De metafoor is hier dat ik niet meer kan zien of ik nu blij ben dat ik al mijn lieve vrienden en familie weer kan zien over ruim 2 maanden, of dat ik verdrietig ben dat iedereen hier al uit aan het kijken is naar graduation, zomervakantie, wat dus ook mijn vertrek inhoud.

April en Mei – Viva la Vida!


Begrijp me niet verkeer hoor, LA, San Fran, Yosemite, de praaachtige landschappen, allemaal onbetaalbaar en dat heeft me een heel breed beeld van de wereld gegeven. Maar de vrienden die ik heb gemaakt, het zelfvertrouwen wat ik heb gekregen door mezelf prima te kunnen redden voor zo'n lange tijd.. dat kan ik met niemand delen hoe waardevol dat is. Maar voordat jullie denken, oh, die heeft zijn koffer al gepakt en zit te wachten tot het 17 juni is, nee hoor, ik leef mijn leven hier zo goed als maar kan.


Juni: I swear I lived, with every broken bone

Ik zal er niet om liegen, ik heb niet zo heel erg veel zin in het schrijven van dit verslag. Ja, dit is het laatste verslag, want over 16 dagen zet ik een punt achter dit gigantische, onwerkelijke, onschatbare avontuur. Af en toe heb ik nog wat blijdschap in me dat ik mijn lieve familie en vrienden weer ga zien, maar 99% van de tijd ben ik alleen maar verdrietig dat er een einde komt aan het beste jaar van mijn leven.

Meer informatie